دردبیپولی تلختر از دردِ بیماری/آیا جان انسانها تنها با پول سنجیده میشود
برخی از مخاطبان گلایه داشتند که پس از مراجعه به پزشک برای درمان مخصوصا در مواردی که به جراحی نیاز دارند با درخواستهایی فراتر از هزینههای رسمی مواجه میشوند.مبلغی تحت عنوان (زیرمیزی) که نه در قبض بیمارستان وپرنده بیمار ثبت میشود اما بدون پرداخت آن مسیر درمان به بنبست میرسد.
حال سوال ما این است در این شرایط اقتصادی که بسیاری از خانوادهها حتی برای پرداخت ویزیت یک پزشک عمومی در تنگنا هستند چطور میتوان انتظار داشت که بیماران مبالغی خارج از چارچوب قانونی را نیز تهیه کنند؟ آیا تأمین هزینههای درمانی باید به قیمت فروش وسایل زندگی قرض گرفتن یا حتی انصراف از درمان تمام شود؟ واقعا وقتی بیمار توان مالی ندارد باید تنها گزینه پیشرویش مرگ باشد؟
از سوی دیگر برخی بیماران گلایه کردهاند که بعضی پزشکان تنها بیماران قدیمی خود را پذیرش میکنند. یعنی اگر شما برای اولینبار به آن پزشک مراجعه کنید. حتی اگر وضعیت جسمیتان وخیم باشد ممکن است پذیرش نشوید فقط چون (بیمار ثاب)نیستید.
سؤال اینجاست: آیا اخلاق پزشکی اجازه میدهد بیمار دردمندی که به امید درمان وارد مطب شده تنها به دلیل اینکه (مشتری همیشگی) نیست رد شود؟ آیا جان انسانها نباید مقدم بر هر نوع ارتباط قبلی یا منفعت مالی باشد؟
لازم به گفتن است با تمام این انتقادات ذکر این نکته ضروری است که با کمال احترام به جامعه شریف متعهد و پرتلاش پزشکی این گلایهها هرگز به معنای زیر سؤال بردن کل این مجموعه نیست.
پزشکان دلسوز و مسئولیتپذیری که در سختترین شرایط،با کمترین امکانات و بیشترین فشار کاری در کنار بیماران ایستادهاند سرمایههای انسانی این کشور واستان هستند و قدردان زحماتشان هستیم. اما گاه برخی رفتارهای نادرست نگاه عمومی را خدشهدار میکند و مطالبهگری برای اصلاح آنها تخریب نیست بلکه قدمی در مسیر بهبود است.
در پایان از مسئولان حوزه سلامت و نهادهای نظارتی انتظار میرود که با بررسی این دغدغهها و گزارشهای مردمی اقدامات مؤثر و عملی در جهت اصلاح روندهای ناعادلانه و نظارت دقیقتر بر عملکرد مراکز درمانی و پزشکان انجام دهند
ارسال دیدگاه
مجموع دیدگاهها : 0در انتظار بررسی : 0انتشار یافته : 0