دردهای پنهان زنان ایلام را فریاد میزنم
رستگارضمن تشکر از حضور معاون رئیسجمهور در دانشگاه ایلام گفت: حضور شما در نهاد علم نشاندهنده اهمیت ویژهای است که برای جایگاه دانشگاه و زنان فرهیخته قائل هستید.اما اجازه دهید بدون مقدمه به مسائل اصلی بپردازم. دولتها همواره شعار حمایت از زنان را دادهاند اما آیا واقعاً شاخص مشخص و معیاری برای ارزیابی مدیران در بهکارگیری زنان توانمند وجود دارد؟
وی با اشاره به جمعیت ۳۱ هزار نفری دانشجویان استان و کمبود شدید امکانات رفاهی برای دختران دانشجو اظهار داشت: در این دانشگاه حتی یک سالن ورزشی استاندارد ویژه بانوان وجود ندارد. دختران دانشجو برای درمان باید نیمهشب با تاکسی به شهر مراجعه کنند و گاهی به دلیل ناامنی حتی در بیابان رها میشوند. امکانات درمانی کافی برای دانشجویان پزشکی و پرستاری نیز وجود ندارد.
در ادامه مشاور امور بانوان دانشگاه ایلام با انتقاد از سیاستهای سختگیرانه فرزندآوری افزود: در حالی که در حکم استخدامی هیئت علمی تعداد فرزند ذکر میشود. زنان شاغل پس از مرخصی زایمان دچار تهدید جدی موقعیت شغلی میشوند و بسیاری از فرصتهای ارتقاء شغلی را از دست میدهند.
رستگار در ادامه با بغضی آشکار به روایت دردناک یک مادر شاغل در ایلام پرداخت که در اثر فشارهای ناشی از سیاستهای فرزندآوری جان خود را از دست داده و سه فرزند یتیم از او به جا ماندهاند.
وی با بیان این که دختر شیرخوار این مادر ۲۰ روز در جستجوی آغوش مادر بوده است گفت: زنان ما زیر فشار مضاعف کار فرزندآوری و کمبود حمایتهای اجتماعی در حال از بین رفتن هستند و این وضعیت نیازمند توجه جدی مسئولان است.
رستگار با اشاره به مشکلات زنان شاغل افزود: چگونه از یک کارمند انتظار دارند با نبود امکانات مهدکودک و حمایتهای اجتماعی چهار فرزند را به تنهایی مدیریت کند؟ بسیاری از زنان شاغل حتی جرات استفاده از مرخصی زایمان خود را ندارند چرا که نگران از دست دادن موقعیت شغلیشان هستند.
وی در پایان با تاکید بر لزوم بازنگری عمیق در سیاستهای مربوط به زنان گفت: ما به اجبار در فرزندآوری نیازی نداریم بلکه رفاه و حمایت میخواهیم. اگر شرایط مهیا باشد، خانوادهها خود تصمیم به فرزندآوری میگیرند. زنان این سرزمین سالهاست که صدایشان به جایی نمیرسد و امیدوارم حضور شما مرحمی بر زخمهای زنان و مردان این استان باشد.




ارسال دیدگاه
مجموع دیدگاهها : 0در انتظار بررسی : 0انتشار یافته : 0