کم کاری اختلاس پنهان در ادارات ؟

اختلاس به معنای برداشتن، تصاحب یا اتلاف وجوه و اموال متعلق به قوای سه‌گانه، نهادهای عمومی و انقلابی، و همچنین
اشخاص خصوصی یا عمومی است. این وجوه و اموال به موجب وظایف محوله به کارمندان و کارکنان دستگاه‌های دولتی و عمومی، طبق قوانین مربوطه، به آن‌ها سپرده شده است. در واقع، اختلاس نوعی خیانت در امانت محسوب می‌شود.

گاهی اوقات تصور می‌شود که اختلاس تنها به مفهوم برداشت پول محدود می‌شود، اما این پدیده دارای ابعاد بسیار گسترده‌تری است. به عنوان مثال، کارمندی که به دلیل کم‌کاری خود از انجام وظایف محوله غفلت می‌کند، یا مسئولی که وقت سازمان متبوعش را با برگزاری جلسات بیهوده هدر می‌دهد، هر دو مصداق‌هایی از اختلاس به شمار می‌آیند. همچنین مقامی که از موقعیت شغلی خود برای تأمین منافع خانوادگی سوءاستفاده می‌کند و افراد و منسوبان خود را به کار می گمارد یا مدیری که منابع سازمان تحت اداره‌اش را هدر می‌دهد و کارایی لازم را ندارد، نیز در زمره موارد اختلاس قرار می‌گیرند.

اختلاس نه تنها به معنای تصرف غیرقانونی وجوه و اموال عمومی است، بلکه شامل رفتارهای غیرمسئولانه و سوءاستفاده از قدرت نیز می‌شود. این رفتارها می‌توانند به تدریج به تضعیف اعتماد عمومی و کاهش کارایی سازمان‌ها منجر شوند. مراجع ذی‌صلاح با بررسی دقیق این موضوعات و مستندات موجود می‌توانند افرادی را که در این زمینه تخلف کرده‌اند، به جرم اختلاس مورد بازخواست قرار دهند.

به همین دلیل، مبارزه با اختلاس و ارتقاء شفافیت در عملکرد ادارات و نهادهای عمومی از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. ایجاد نظام‌های نظارتی مؤثر و تشویق فرهنگ پاسخگویی در سازمان‌ها می‌تواند به کاهش وقوع اختلاس کمک کند. همچنین آموزش کارکنان در زمینه اهمیت امانت‌داری و مسئولیت‌پذیری نیز از جمله اقداماتی است که می‌تواند در پیشگیری از این پدیده تأثیرگذار باشد.