تجدید میثاق در غیاب پیرمقتدا

هر سال در چنین دقایقی منتظر بودیم تا ایشان با اشرافی حکیمانه ریلی را برای حرکت کشور در سال جدید بنا گذارند. اما امسال شعار سال ما با جوهر سرخ شهادت در میدان مبارزه با استکبار جهانی و صهیونیسم نوشته شد. آقا نیست تا (جهش)یا (تولیدی)را نام ببرد اما شهادتش خود (قیام)است و خونش بزرگترین (رونق) برای اراده‌های پولادین این ملت. جنایت رژیم آمریکا و صهیونیست‌ها اگرچه قلب ملت را داغدار کرداما آن‌ها فراموش کرده‌اند که در مکتب ما (شهید سلیمانی) از (سردار سلیمانی) و (امام شهید) از (امام زنده)برای دشمن خطرناک‌تر است.

امروز در حالی به استقبال عید فطر می‌رویم که صاحب‌خانه‌ی این ضیافت بزرگ خود به دیداری والاتر شتافته است. اما این خلا پایان راه نیست چرا که به فضل الهی و با انتخاب خبرگان ملت، پرچم این انقلاب بر دوش خلفی صالح آیت‌الله مجتبی خامنه‌ای قرار گرفت تا راهبری امت در این پیچ تاریخی متوقف نماند. این انتقال پرچم در دل طوفان نشان از زنده‌بودن این نظام و ناامیدی ابدی دشمنانی دارد که گمان می‌کردند با حذف فیزیکی رهبری آرمان‌های او نیز دفن می‌شود.

ما امسال بر سر سفره‌ی هفت‌سین عکسی از لبخندِ آقایمان را در کنار قرآن و سبزه گذاشته‌ایم تا بگوییم: ای رهبر شهید! اگرچه صدایت شنیده نمی‌شود اما طنین عزتت در جای‌جای این خاک جاری است. ما عید فطر را هم‌صدا با رهبر جدیدمان جشن می‌گیریم تا به جهانیان ثابت کنیم که رابطه‌ی این امت و امامت، گسستنی نیست و خون بر زمین ریخته‌ی شما سوخت موشک‌هایی خواهد شد که بنیان ظلم را برخواهد چید.

بهار ۱۴۰۵ برای ما فصل (صبر و نصر) است. صبری بر فراق پدر و نصری که از خون پاک او جوانه خواهد زد. نوروز را با یاد شهید قدس و ایران آغاز می‌کنیم و عید فطر را مژده‌ای می‌بینیم برای پیروزی نهایی جبهه حق.
رحمت خداوند بر آن روح بلند و سلام بر آن مسیرِ نورانی که تا طلوع خورشید عظمای ولایت (حضرت ولی‌عصر عج) ادامه خواهد داشت.