امسال روز دختر بوی نارنج و باروت می‌دهد

نهم اسفندماه ۱۴۰۴، در تاریخ این مرز و بوم تنها یک روز معمولی نبود روزی بود که آسمان نیلگون میناب با آتشِ جنگنده‌های آمریکایی-صهیونیستی تیره شد. در آن لحظات تلخ دختران معصوم و نجیب هرمزگان هدف کینه‌ی دشمنانی قرار گرفتند که حتی از رویاهای کودکانه‌ی این سرزمین هراس دارند. این دختران که مظهر حیا و تلاش در نقاط محروم بودند در حالی به خون خود غلتیدند که کیف‌هایشان هنوز بوی کتاب و دفتر می‌داد و قلب‌هایشان سرشار از امید به آینده‌ای روشن بود.

شهادت این دختران در حملات متجاوزانه، سندی است محکم بر مظلومیت ملتی که برای استقلال خود هزینه‌های سنگینی می‌پردازد. آن‌ها نه در میدان رزم بلکه در حریم امن زندگی و تحصیل قربانی تروریسمی شدند که مرزی برای قساوت نمی‌شناسد. امروز در روز دختر جای خالی آن‌ها در خانه‌های گرم میناب بیش از هر زمان دیگری حس می‌شود دخترانی که قرار بود مادران فردای این سرزمین باشند، اما حالا نامشان بر تارک افتخارات ملی ما می‌درخشد.

امروز اگرچه جای خنده‌های معصومانه‌ی دخترانِ شهید میناب در دنیای خاکی ما خالی است، اما یاد و خاطره‌ی آن‌ها در رگ‌های این سرزمین جاری است. ما این روز را نه با اندوه صرف بلکه با افتخار به داشتن چنین شیردخترانی گرامی می‌داریم که با خون خود، راه ایستادگی را امضا کردند.

روز دختر بر تمام دختران صبور ایران و بر روح بلندِ لاله‌های پرپر شده‌ی نهم اسفندماه مبارک باد.

نامشان جاودان و راهشان پررهرو.