برای ماه آذر

ای ماه رسیده ماه آذر برخیز و بده می چو آذر آذر بفروز و خانه خوش کن ز آذر صنما به ماه آذر

در دامن دشت سخاوتمند اکبر، هلالی متولد شد نامش عادل گذاشتند. دشت‌ها آسمانشان از هر جا به زمین نزدیک‌تر است! شب‌های دشت پر از ستاره‌های ریز و درشت است، اندکی  همت لازم است تا دامن دامن ستاره چینی و دیدگان را در حالی بر هم گذاری که پر از ستاره‌های‌اند که چراغ‌های زینت آسمان‌اند!

عادل کودکی‌اش را در دامان دوخته شدهٔ این دشت به آسمان سپری نمود.
طبیعی است کسی که تا دیده بر این جهان بگشوده، پیوند سبزه و ستاره دیده و آسمانی را که هر شب میهمان زمین می‌شده، آسمانِ آبی رؤیای هموارهٔ زندگی‌اش باشد!
راز اینکه عادل گام در مسیر علم می‌نهد و به سرعت نور در این وادی می‌شتابد و ماه آذر در سپهر دانش می‌گردد، باید در همین پیوستگی صحرا و سما جستجو کرد!

عجب عمر پر برکتی داشته است آذر!
۵۶ سال، ۶ سال نخست را کم کنی مابقی به عدد ۵ دهه و به عبارتی نیم قرن، همه کاویدن و کوشیدن و کشف کردن و آموزش و پژوهش و یاد گرفتن و یاد دادن و به همین عددِ ۵۰ تألیف کردن و ضرب در ۱۰ آن (۵۰۰) مقالهٔ معتبر علمی نوشتن و در فضای نور زیستن که فرمود: اَلْعِلمُ نورٌ!

دکتر عادل، فانوس وجودش را به نور علم بیفروخت و نه در آسمانِ دشتِ اکبر، که حداقل در سپهر دانش ایران بدر تمام و ماه کمال آذر شد و مجامع علمی را به رصد پیوستهٔ خویش نشاند!
دکتر آذر کوشید از گذر مدیریت و آمار و اقتصاد و احتمال و محاسبات، معبری برای خدمت ماندگار به انسان و دانشِ در خدمت انسان بنیان گذارد و بگشاید.
جلوس او بر تخصص‌ترین کرسی‌های دانش و مدیریت، نشانِ بلندمرتبگی و رفعت شأن والای علمی او دارد.
ما باید مشق مدام آذر و نقاشی سیمای ماه آذر را به فرزندانمان توصیه و تکلیف مدام کنیم، تا راه روشن و رفتهٔ آذر در این دیار پر رهرو بماند.
آذر ترجمه و صرف فعل خواستن است، او چراغی روشن در دستان کسانی است که دانش را هم مسیر و هم هدف زندگی خود قرار داده‌اند. نوشتن از آذر از آن جهت اهمیت مضاعف پیدا می‌کند که او از دامن دشت و کویر محرومیت‌ها در سپهر دانایی و نخبگی و تجلی راه یافت و ماهِ آذر در آسمان پر ستارهٔ دانش  گشت تا رهروان این طریق به او اقتدای متواضعانه نمایند.

هلال آذر در شهریور ۱۳۴۵ در دشت اکبر دهلران طلوع و ماه آذر در مرداد ۱۴۰۱ در حالیکه آفتاب دهلران هُرم و حرارتش را در جان مشتاقانش می‌ریخت در صحن و سرای سیداکبر  رخ در نقاب خاک کشید و در وادی امن ابدیت طلوع جاودانه نمود..

ماه آذر در دلهای طالبان دانش و پژوهش همچنان درخشش خیره‌کننده دارد و کلاس درس و مکتب پرفروغ آذر بر روی رهروان این راه همواره گشوده خواهد ماند.

با دلی آکنده از اندوه، سومین سالگرد عروج آسمانی آن اندیشمند فرزانهٔ به خدا پیوسته را گرامی داشته، رَوح و رضوان پروردگار و حشر با اولیای مقربش را برای آن عالم فقید سعید مسئلت می‌نمایم و برای دیار دردمند ایلام آسمانی پر از ماه آذر آرزومندم.